Bartek Fetysz

"(...) "Pozywam Telewizję Polską za kłamstwo, że pobierałam pensje w wysokości 11 7 tys. zł miesięcznie. Tusk dyszy obsesyjną żądzą zemsty na moim mężu za telewizję 2016-2022, kiedy piękna i silna TVP wygrywała walkę o dusze Polaków. W ramach politycznej zemsty nowa ekipa, wiedząc, że nie można przypisać nam żadnych nadużyć, choć bardzo by tego chcieli, postanowiła zohydzić nas w oczach społeczeństwa" - mówi Joanna Kurska (...)".

"(...) Niedawno oburzano się, że dzieci nazwałem personifikacją plemnika. Wszyscy nimi jesteśmy. Cytowano mnie na parentingowych stronach i w głowach się rodzicom odurzonym zapachem świeżej sraki nie mieściło, że o dzieciach można pisać "pampersochód" czy "cycołap". Nie widzę w tym nic obraźliwego (...)".

"(...) Ludzie są z natury podli. Ja też bywam trochę podły. Czasami się nawet taki budzę. Mimo ogromnej asertywności po prostu sporadycznie nie chcę sprawiać komuś przykrości, bo gdzieś tam w czeluści swojego wnętrza jestem jednak uczuciowy i pozwalam na przekraczanie swoich granic. Ona uśmiecha się, rozkłada ramiona, robi krok w moim kierunku, a ja natychmiast czuję się jak uczestnik tych programów na Animal Planet "Oko w oko z drapieżnikiem" i wyginam się jak w Matrixie żeby mnie bestia nie uszkodziła zbyt dotkliwie. Bo jestem z tych niedotykalnych. Naprawdę nie znoszę się przytulać. A jak czuję cudzy oddech na szyi to od razu chcę być Środą Popielcową i w proch się obrócić, bo z niego powstałem i pragnę być glebą (...)".

"(...) Wydaje mi się, że świat był kiedyś lepszy. Że lepiej funkcjonowaliśmy jako społeczeństwo. Że rodzina i przyjaźń były na pierwszym miejscu, że te więzi trwały wiecznie i były nierozerwalne. Że się naprawiało, a nie wymieniało czy wyrzucało. Wymieniało się żetonami, reklamami, karteczkami, naklejkami, ale nie filarami zaufania. Nie handlowało się uczuciami (...)".

"(...) Śmierć fascynowała mnie od dziecka. Nigdy się jej nie bałem, choć się kurwa na mnie czaiła od prawie poczęcia. Na świat przyszedłem jako astmatyk. Gotowy zdechlak. Ileż to się moi Rodzice wycierpieli, to nie mam pojęcia, bo nie pamiętam. Ale w życiu bez planu, a później z planem, umrzeć miałem przynajmniej kilka razy. Żaden raz się nie udał. Ani ten planowany, ani nieplanowany (...)".

"(...) Od pokoleń kobiety w ciąży sprowadza się do roli mikrofalówek. Mają być obrotne, w miarę ciche, rozgrzane matczynym uczuciem i piszczące pod koniec. Najlepiej, gdyby w trakcie nie wychodziły z domu, nie pokazywały obrzmiałych ciał, nie miały mdłości, nie narzekały, bo przecież ciąża to dar Boży. Tylko niewdzięczne narzekają i rzygają pod siebie, a przecież powinny srać brokatem i tęczą (...)".

"(...) Wcześniej aktorka, dzisiaj ministerka, nowa ikona kultury, która zaraz rozbroi świat rozpruwając sobie klatę i jak Troskliwy Miś – zacznie świecić niepokalanym światłem. A życiorys ma doprawdy bogaty. W skrócie telegraficznym - wyszła za mąż, rozstała się i znalazła kochanka, nagrzeszyła – ale niech pierwszy rzuci kamieniem ten, co nie grzeszył (...)".

Zapraszam Was do obejrzenia rozmowy z Maciejem Januchowskim w serii podcastów "Pogadane".

"Prawie codziennie, słyszę albo widzę w sieci zdanie, w którym w różny sposób kumuluje się niechęć do Mai Staśko. Dojeżdżana jest z lewicy, prawicy i przez kobiety, w których imieniu od wielu lat już walczy. I nie skłamię, jeśli powiem, że jest najbardziej zaangażowaną aktywistką jaką znam. Ale wiadomo... kobieta, kobiecie, kobietą (...)".

"(...) ROGALSKA SHOW to talk-show dziennikarki Marzeny Rogalskiej, do którego zaprasza przeróżne polskie gwiazdy i reklamuje go hasłem, że jeśli wydaje Wam się, że je znacie, to macie rację... wydaje Wam się (...)".

"(...) Długo pracowałem nad tą książką, ale proces jej powstawania bardzo mi się podobał. Chociaż swój początek miał w pandemii, kiedy wszyscy zostaliśmy odcięci od świata i pozamykaliśmy się w swoich domach i pokojach. W tej sztucznej izolacji, żeby nie zwariować, chyba po raz pierwszy w życiu zacząłem palić medyczną marychę. Koiła mi odjeżdżające po kolei wszystkie klepki. I tak w jej oparach narodził się pomysł na tę historię (...)".

Skecz pisany dla Ady Fijał, który w końcu nie powstał.