Strategy&Future

Niemal dokładnie 60 lat temu w ciągu kilkunastu dni października 1962 roku rozegrał się kryzys kubański. Przemawiając w ostatni czwartek 6 października podczas spotkania z darczyńcami wspierającymi partię demokratyczną, prezydent Stanów Zjednoczonych Joe Biden stwierdził, że „po raz pierwszy od czasów kryzysu kubańskiego mamy do czynienia z sytuacją, która bezpośrednio grozi użyciem broni jądrowej, jeżeli trajektoria wydarzeń pozostanie niezmieniona”. Warto zwrócić uwagę, że Biden odnosił się do sytuacji, w których może dojść do użycia broni jądrowej nie w toku niezamierzonej eskalacji (a więc na przykład w sytuacji, jaka miała miejsce podczas ćwiczeń Able Archer ’83), ale z powodu zaistnienia czynników strukturalnych.

Almost exactly sixty years ago, in October 1962, the Cuban crisis took place. Speaking on Thursday 6th October, at a meeting with donors supporting the Democratic party’s campaign for the Congressional by-elections, President Biden stated that “For the first time since the Cuban Missile Crisis, we have a direct threat to the use of nuclear weapons, if in fact things continue down the path they’d been going.” It is worth noting that Biden was referring not to situations where a nuclear weapon could be used in the course of an unintentional escalation (i.e., for example, during the Able Archer ’83 exercise), but as a result of structural factors.

Jacek Bartosiak o lekcjach z wojny na Ukrainie w ramach projektu S&F (Część 1).

Izium. Część 3

Izium. Część 2

Czasem akcje ofensywne i manewr ciężkimi jednostkami są niezbędne, ale muszą być dobrze przemyślane i zaplanowane, bo to zupełnie co innego niż działania obronne, zwłaszcza na współczesnym polu walki, gdzie jest dużo sensorów i szybko się wykrywa ruch przeciwnika, a do tego są rozmaite sposoby na rażenie skoncentrowanych sił na froncie.

Sometimes offensive actions and the manoeuvre of heavy units are necessary, but they must be well thought out and planned, because this is completely different from defensive actions, especially on the modern battlefield, where there are many sensors and the enemy’s movement is quickly detected, and on top of this there are various ways of destroying concentrated forces at the front.

Na polach Ukrainy umiera właśnie dwudziestowieczny sposób prowadzenia wojny lądowej, z koncentracją do ataku, kolumnami czołgów i dość płytkim frontem oraz zawsze niepełnym rozpoznaniem, gdzie wciąż panuje mgła wojny. Po nieuniknionej przerwie zimowej objawi się już nowy sposób – ten z XXI wieku. Będzie to sposób prowadzenia wojny bardziej pozycyjnej, gdzie trudno o zdecydowany manewr ofensywny, gdzie za to króluje nowoczesna bitwa zwiadowcza i związana z nią dominacja informacyjna, możliwa dzięki powszechnemu użyciu sensorów, w tym tanich dronów. Gdzie manewr masami czołgów na dużą odległość będzie kosztował obie strony wojny bardzo drogo, a wszechobecne sensory oraz ogień precyzyjny umożliwią uderzenia głęboko w ugrupowanie wroga i na jego zaplecze. Gdzie będzie mnóstwo pojedynków artyleryjskich i rakietowych oraz rajdów i akcji dywersyjnych przez w oczywisty sposób porowate linie frontu. No, chyba że Niemcy i Francja „zatroskane” o poziom życia swoich obywateli w obliczu wojny energetycznej i żywnościowej, którą prowadzi Rosja, przymuszą zimą Ukrainę do akceptacji rosyjskiego zwycięstwa i rosyjskich warunków politycznych, które zdominują naszą część Europy.

On the fields of Ukraine, the twentieth-century method of conducting land war (centred on attack, tank columns, a fairly shallow front, and always incomplete reconnaissance, where the fog of war still reigns) is dying out. After the inevitable winter break, a new way will appear — one from the 21st century. It will be a way of waging a more positional war, where it is difficult to make a decisive offensive manoeuvre, where a modern reconnaissance battle reigns along with the related information dominance, possible thanks to the widespread use of sensors, including cheap drones. Where a manoeuvre of masses of tanks over a long distance will be costly for both sides, and the ubiquitous sensors and precision fire will make it possible to strike deeply into the enemy group and its base. Where there will be plenty of artillery and rocket duels and raids and subversive actions through the obviously porous front lines. That is unless Germany and France, “concerned” with their citizens’ standard of living in the face of the energy and food war that Russia is waging, force Ukraine in the winter to accept a Russian victory and Russian political conditions that will dominate our part of Europe.

Jak rozwinęłaby się sytuacja w Europie i na świecie, gdyby Kijów został przez Rosjan zdobyty w pierwszych dniach wojny? Jestem zdania, iż mimo wszystkich rodzajów ryzyka związanych ze stawianiem takich kontrfaktycznych pytań warto je postawić. Po pierwsze dlatego, że odnoszę wrażenie, iż w Polsce nie do końca uświadamiamy sobie, jak blisko katastrofy byliśmy w pierwszych dniach wojny na Ukrainie. Po drugie zaś dlatego, iż wojna na Ukrainie cały czas trwa, jej końcowy rezultat nie jest bynajmniej znany, a niebezpieczeństwo, przed którym stanęłaby Polska w wypadku szybkiego zwycięstwa Rosji w lutym, cały czas nad nami wisi.

How would the situation in Europe and in the world have developed if Kyiv had been captured by the Russians in the first days of the war? I am of the opinion that despite all the risks associated with posing such counterfactual questions, it is worth asking them. Firstly, because I have the impression that in Poland we are not fully aware of how close we were to a catastrophe in the first days of the war in Ukraine. Secondly, because the war in Ukraine continues, its end result is by no means known and the dangers that Poland would face in the event of a quick victory for Russia in February are still hanging over us.

Miasta czy, bardziej współcześnie rzecz ujmując, tereny zurbanizowane praktycznie zawsze były, są nadal i pozostaną areną walk. W zamierzchłych czasach walki o miasta i w samych miastach miały charakter przełomowy dla całych kampanii wojennych. Ośrodki miejskie położone były na ważnych szlakach komunikacyjnych, na przecięciach ważnych dróg handlowych, koncentrowały życie, gospodarkę, rozwój i edukację na dużych obszarach. Były ośrodkami władzy regionalnej czy państwowej.