Bartek Fetysz

"(...) Nie znoszę podróżowania. Podróżować kocham, ale całego tego przygotowywania do podróży szczerze nienawidzę. Dotarło do mnie, że mam nowe marzenie. Marzę o tym, aby mieć managera albo asystentkę od podróżowania. Może być asystent. Oby zdjęto z moich ramion obowiązek pakowania i ogarniania rzeczy (...)".

"(...) Trump wygrał wybory prezydenckie. Nie dziwi mnie to. Przepowiedziałem to tydzień temu, napisałem nawet w nocy na stories, że tak właśnie się stanie. Amerykanie dziwią się potem, że przez świat postrzegani są jako naród ludzi głupich (...)".

"(...) Przez ostatnią dekadę wydawało mi się, że nie umiem w ludzi. W sensie miłośnie i seksualnie. A tu nagle info, że idzie zmiana. I dzisiaj, pisząc dla Was ten tekst zastanawiam się, czy jestem w stanie się jeszcze zakochać? Szczerze mówiąc, nie pamiętam tego stanu i jako artysta się go boję. O czym wtedy będę pisać? O zakochaniu? Przecież sam się wtedy porzygam (...)". 

"(...) Aborcja w Polsce jest nielegalna. Skurwysyny z emerytowanymi wzwodami zdecydowały, że musi być po ichniemu. Koniec demokracji. Od dzisiaj rodzisz - czy to półżywe, czy martwe, czy w wersji żwiru. Oby ochrzcić i podlewać na cmentarzyku (...)".

"(...) Siedząc w 1001 Cafe na Brick Lane przy kawie, w piątek po południu dostrzegłem zaś przemykającą przez ulicę kolorowo ubraną kobietę w srebrnych, wysokich kozakach. Dosłownie dzień wcześniej opowiadałem Markowi, że w Londynie, ot tak, możesz spotkać największe gwiazdy, które po prostu łażą ulicami.  -Patrzcie - mówię - Ta babka wygląda jak Bjork. -No, podobna - mówi Aleksandra. -Ej - odpowiadam - TO JEST BJORK! (...)"

"(...) Pani Irena Kamińska-Radomska, mentorka z "Projektu Lady" z zasadami savoir vivre wyłowionymi z mezozoiku razem z trupem Małej Syrenki, która okazałaby się ani biała ani czarna, ani tym bardziej ruda, tylko sina i łysa, strofuje nie tylko kandydatki na Damy, które potem napierdalają się w oktagonach jak na damy przystało albo nagrywają piosenki na poziomie "zamknij papę, bo ogłuchnę", ale czasami uświęca też internet swoimi mądrościami. Jakiś czas temu, ogłosiła, że mężczyźni nie powinni nosić szortów (...)".

"(...) Urządziłem sobie urlop od liter. Normalny człowiek napisałby "przepraszam, że tak długo mnie nie było", ale ja nie jestem normalny i wcale nie jest mi przykro. Dotarło do mnie, pracoholika i perfekcjonisty, że czasami mogę postawić w głowie tamę, zadzwonić po bobry, żeby zatkały bieg myśli (...)".

"(...) Nie macie wrażenia, że co jakiś czas, kompletnie znikąd pojawia się jakaś gwiazda i jest promowana do porzygania? Skąd wzięła się Sabrina Carpenter? Ona nagle wybuchła i teraz wystylizowana na wczesną Meryl Streep, a dla mnie na ekskluzywną burdelmamę, święci triumfy na całym świecie (...)".

"(...) Wmówiono nam, że jak kocha to bije, że w ogóle najmocniej kocha jakiś skurwiel, którego gloryfikuje się nazywaniem go bad boyem, bo wygląda jak amant i zawsze ma skórę, furę i komórę i jaja ściśnięte w Levisach 501-kach. Belmondo. Ino padać na kolana albo jakoś efektownie mdleć publicznie. Bo jak taki kwiatka przyniesie albo kupi bilet do kina to jest to powód do całkowitego oszatanienia, euforii wszystkich kończyn (...)".

"(...) W sobotę skończę czterdzieści jeden lat. Zazwyczaj w urodziny robi się jakieś podsumowania, rozliczenia z samym sobą, spowiada się z grzechów. Tymczasem ja mam ochotę się rozgrzeszyć (...)".

"(...) Laura, #polishgirl, leci na wakacje z przyjaciółmi i chłopakiem i zostaje zauważona przez włoskiego ogiera, Massimo, z kutasem po kolana, który w willi swojej ma jej obraz, wszak jest ona dziewczyną z jego snów. W tle brakuje ino Just 5 i "Kolorowych snów". Albo innej podrzędnej piosenki w rytmach disco-YOLO. Porwana przez Penissimo, zakochuje się w swoim oprawcy, który jak Cię wyrucha to wyzioniesz ducha (...)".

"(...) Anna Wendzikowska, dziennikarka, turystka i pisarka w jednym, lubująca się w zdradzaniu sekretów A-listers, wyznała na Instagramie powód odejścia z TVN-u: "Byłam poniżana, gnębiona, codziennie drżałam o pracę (...) Wysłałam mejla. Nie dla siebie, dla kolegów, którzy może się bali, a może nie czuli, że ich działania mogą coś zmienić. Bo status quo trwało latami. Tak, to ja zapoczątkowałam dochodzenie, które zakończyło się zwolnieniami". Internet zapłonął (...)".