Bartek Fetysz

"(...) Właśnie ogłoszono światową trasę koncertową Brak wrażeń dostarczą Pussycat Dolls. Wystąpią... w trójkę. Śpiewającej Nicole towarzyszyć będą Ashley Roberts i Kimberly Wyatt znana z tego, że nogę założyć sobie potrafi na szyję. Żeby zwrócić moją uwagę będzie musiała się nią chyba, jak anakondą, opleść (...)".

"(...) Doping ADHD w tabletce sprawia, żę mogę pisać kilka godzin bez przerwy. Jak w transie. W niepokalanej niczym jasności umysłu. Nic nie jest w stanie odciągnąć mnie od komputera. Nie ma mnie dla nikogo. Przyszedł czas dojenia wymion mózgu. Skrapiam klawiaturę mlecznymi metaforami i piję je jeszcze ciepłe oczami. Wesoło sobie przy tym cmokam, jakbym chciał na czerwonym dywanie uznania ucałować swoją inteligencję w powietrzu nie psując jej starannie wykonanego makijażu (...)".

"(...) Odstawiłem po miesiącu leki na ADHD. Z ciekawości. Bo przecież to normalne, że się leki odstawia, żeby sprawdzić jak się bez nich funkcjonuje. Wyszło na to, że nie potrafię bez nich funkcjonować. Zamieniam się bowiem w kamień nerkowy swojego łóżka i w nim trwam. Zapadam w hibernację. Śpię, jem, odcedzam kartofelki i powtórka. Wszystko w akompaniamencie nieodłącznego telefonu, który przyrósł mi do ręki bardziej niż metka reptilianki do Edyty Górniak (...)".

"(...) Założyłem sobie, że poprzez moje pisanie wyedukuję i może zmienię ten świat, ale on nie chce być wyedukowany. On chce się zmieniać na gorsze. Płynąć negliżem, pachnieć spermą przez ekran, być rozłożoną cipą, którą wyrucha w dwadzieścia cztery godziny tysiąc pięćdziesięciu siedmiu facetów i zostanie to uwiecznione na taśmie, na której Bonnie Blue, predatorka ze spojrzeniem rozwartym i pustym jak odbyt po gang bangu zarobi dwa miliony funtów w miesiąc (...)".    

"(...) Skrytykowałem Lady Gagę i natychmiast dostałem w komentarzach wyrzyg zawiedzionych homoseksualistów, którym puściły zwieracze po tym, jak nagrodzony Grammy album "Mayhem" nazwałem "wtórnym popowym pierdem". Zlecieli się tłumnie pisząc, że ta odsłona idolki ich "zmiotła". Mnie chyba tylko ze znudzenia pod stół, kiedy w połowie ziewałem szerzej niż Steven Tyler jest w stanie otworzyć usta (...)".

"(...) Zadzwoniła moja przyjaciółka. Ona żyje na Hinge, bo bardzo głęboko wierzy w prawdziwą miłość mimo że życie naprawdę struga jej wiarę jak ołówek. Mój rysik byłby już stępiony, a ona swoim wciąż jakimś cudem rysuje kreski. Zawsze jest naostrzona, gotowa do szkiców. Czasami rozmawiamy o związkach. Ja ich nie uprawiam, omijają mnie szerokim łukiem, tak samo jak randki i flirty, które jak się potem okazuje są moim "nieporozumieniem w nadinterpretacji". Bo przecież, kiedy ktoś głaszcze mnie po udzie albo lata przede mną półnago to nie jest to próba uwiedzenia tylko moja nadinterpretacja (...)".

"(...) Prostytucja to najstarszy zawód świata. Bycie kurtyzaną, w niektórych kręgach było nawet zaszczytem, najwyższym stopniem wtajemniczenia w seks i tajniki uwodzenia. Kurtyzany często władały kilkoma językami, były wyedukowane i częściej używano ich w formie dam do towarzystwa niż kogoś do fizycznego wyzysku. Ale czasy się zmieniły – kurtyzan nie ma – za to mamy od cholery dziwek. Takich z najtańszego sortu (...)".

"(...) Przyjaźniłem się przez lata z pewną osobistością. Miała zatarg ze znaną piosenkarką. Tak wynika z założonej karty obdukcyjnej. Czy słusznie, czy niesłusznie, nie mnie to oceniać. Znam ją dobrze i wiem, że potrafi gadać od rzeczy. A ta druga, bywa ponoć wybuchowa. Pech czy karma? Wiedzą tylko one (...)".

"(...) Postanowiłem zrobić sobie przerwę od mediów społecznościowych i skupić na odłożonych na bok zleceniach. Ostatnie miesiące były dla mnie mało przyjazne. Funkcjonowałem nie funkcjonując. Zanurzyłem się w zmierzch i byłem nocą. W nocy oddychałem kciukiem. Moimi płucami był ekran telefonu, zatruwał mi je spalenizną współczesnego świata. Czas marnowałem żeby dowiedzieć się co u kogo, kto chuj mnie tak naprawdę obchodzi (...)

"(...) Żyjemy w plastikowych czasach, które mnie przerażają. Co druga modelka albo model, bo mężczyźni to też kurwiszony, ba, zarabiają na gejach, będąc hetero,  pokazują piersi albo knagę na OnlyFans. Monetyzują swoją godność. Bo zarabiane pieniądze sprawiają, że we łbach im się przewraca i uważają, że to cool prostytuować się w sieci. Nazywam to często po imieniu (...)".

"(...) Kilka lat temu poznałem pewnego pisarza. Debiutował wtedy pierwszą książką, nie miał zbyt wielu Obserwujących, ale zaczęliśmy gadać na Fejsie, spodobała mi się jego historia, wydawał się być zajebistym facetem. W niedługim czasie zaczął nazywać mnie swoim "Przyjacielem". Jego książkę przeczytałem, napisałem felieton, kolejne kroki supportowałem i dzieliłem się jego sukcesami i projektami na swoich profilach. Przyjaciołom trzeba pomagać! Spotykaliśmy się, publikowaliśmy wspólne foty na Instagramach, nowa przyjaźń w przestrzeni social mediów. I było super. Do momentu (...)".

"(...) Za każdym razem, kiedy ktoś mówi, że poruszam kontrowersyjne tematy mnie zastanawia jedno – dlaczego nikt nie powie, że żyjemy w kontrowersyjnych czasach? Dlaczego to nie czasy szokują tylko autor, który je opisuje? Dlaczego to mnie od razu się przypisuje zakompleksienie? Czy istnieje na tym świecie ktoś bez kompleksów? (...)"