Jarek Holden

Ficnerski zawsze opowiadał się po stronie Ratonia, Bursy, Wojaczjka a tutaj odmiana – wymiana. Z buntownika bliżej mu do(z mojej propozycji) twórczości Ewy Lipskiej, zwłaszcza z wierszem „Pytania na spotkaniu autorskim.

Rzadko TAK piszę, ale dzisiaj muszę: - Znajdźcie „Zamieszkiwanie pamięci” i rozkoszujcie się muzyką słowa!

Pisarz nominowany przed laty m.in. do Nike, daje w „do żywego” popis sarkazmu, dobrego literackiego cynizmu, a przede wszystkim bawi się słowem. Dopasowuje poszczególne zwrotki do nastrojów; własnego i czytelnika. Do czasów wojny i pozornego pokoju.

Ryzykownym posunięciem jest nazywanie książki z nowelami w taki sposób. Mnie Czerwony Las zawsze kojarzył się z tragedią w Czarnobylu. Ale może to tylko moje widzimisię. A autorka użyła koloru czerwonego, bo to barwa życia i śmierci. Pigment krwi i tonacja zachodzącego słońca.

„Kochankę Norwida” chciałem mieć w swoich zbiorach, bo jestem zdania, że książka w 2015 mogła i powinna być lepiej opisywana, doceniana, nagradzana. Nominacja do Nike i Orfeusza to za mało i czuje (się), jakby ta emfaza była na kredyt.

Bardzo podoba mi się, że Łukasz Barys nie zapomina o poezji, gdy mówi, gdy o coś dopytuje, to słychać w nim poetę! Jestem jego zwolennikiem, gdy prowadzi rozmowy o książkach, o literaturze! Zaczynam Łukasz Barysa zwyczajnie lubić. Zyskuje przy bliższym poznaniu.

Czytanie o czytaniu, pisanie o pochłanianiu literatury.

Ósemka Jarka Holdena gości Multiinstrumentalistkę. Czytajcie!

O poezji było najwięcej, ale będzie i o prozie! Podpowiadajcie!

Moja lista nazwisk do powtórzenia/odtworzenia po tej lekturze: Don DeLillo, John Hawekes, Herper Lee, Elizabeth Strout, Jeffa VanderMeera, Marry Karr, Norman Mailer.