Jarek Holden

Głosem z offu jest Nemezis. Chodzi o Gościa: najemcę diabła. On, ona, ono zarządza niewypowiedzianą historią. Mieszkają w kotle. Mieszkają i mieszają. I się zaczyna.

„M” to skromna, minimalistyczna proza. Literacki dzienniczek spisywany przez lata, okraszony przebytymi szlakami, przeczytanymi nagrobkami. Słowa przeciekają przez place jak morski, plażowy żwir.

Sam wybieram, co czytam, jak czytam i dlaczego? Jest jeszcze „prawo bogów”; tajemnice, sytuacyjne stękanie i szukanie pocieszenia w ramionach innych kobiet i mężczyzn. Czy to jest dziedziczne? Ta złość, ten slalom w przeszłości ugnieciony.

Konstrukcja tekstu, styl przekazu – składowe książki są obdarte z emocji, a jednocześnie mnogość ekscytacji. Namiętność uścisku kobry.

Największym WYGRANYM JEST Autor. Pisarz napisał książkę przegadaną, co nie znaczy, że nudną. Nie napisał też gejowskiej epopei. ALE sceny, tak(!) SCENY budują Księgę o „Młodym Mungo”.

„Jednorożce”: są tylko” powidokami, marzeniami, rozstaniami. „Jednorożce” są bajką, a życie toczy się według pieprzonych reguł.

Kolejna kolorowanka: - dziewczynka w kucykach nie pojmuje, dlaczego trzeba z chłopcami, a z dziewczynami to tylko...”nie  o seksie”. Taki paradoks.

Ten Tekst jest zróżniczkowanym, nieźle gównianym, lakonicznym, ale i wszechstronnym. Jest kopalnią książek ZAPOMNIANYCH. ,

Książka ma fatalną promocję. Na obwolucie napisano „nowomową”, że książka nagrodzona i wyróżniona; dlatego drukowana. Cóż za banał! Cóż za krach!

W tych wierszach LITERATURA cierpi, męczy się, tańczy, jest pełna trosk. W tych wierszach LITERATURA „Ch... jest wetknięty siłą w mrowisko”. W tych wierszach LITERATURA „ktoś” czatuje w internecie. Szuka skarbów. Rozsypywanie puzzli.

Za kilka dni na blogu więcej, a Tu Macie Jeszcze na Patronite

O życiu, a raczej o mordowaniu zwierząt należy pisać, czytać, słuchać, mówić WCIĄŻ.