Bartek Fetysz

"(...) Dzisiaj świeciło wspaniale słońce i pomyślałem sobie, nie bardzo mam ochotę od razu w poniedziałek katować się fizycznie, ale mam za to ochotę zrobić coś dla głowy. Nie było to wzięcie antydepresantów, bo ich nie mam. Może powinienem mieć? Co terapeuta to inne zdanie. Moja głowa też nie czuła się po nich najlepiej.  - Sprawdzę, co grają w kinie - pomyślałem (...)".

"(...) Na dworze coś pomiędzy mutacją później jesieni i wczesnej zimy, chociaż śniegu brak, ale wszystkie inne warunki atmosferyczne jak na liście zakupów odhaczone. O słońcu można pomarzyć, ciągle mżawka w dowolnej formie. Od kapie jak przy chorej prostacie po totalny złoty deszcz, o który wymodliła się Beata i Bajm. I bądź tu normalny (...)".

"(...) Przyjechałem na weekend do mojej przyjaciółki. Mieszka w strefie czwartej, w południowym Londynie. Za każdym razem kiedy przyjeżdżam do jej małego domku z ogródkiem, czuję się jak na wakacjach na wsi. Cicho tu i spokojnie i uwielbiam w jej zamykać się w jej pracowni i pisać, tak jak właśnie czynię to teraz (...)".

"(...) Początek tygodnia przywitałem utratą głosu. Brzmiałem jak Macy Gray. Jej nowe wcielenie. Śmialiśmy się do rozpuku rozmawiając przez telefon, bo od miesięcy ustalamy nagranie wspólnego pierwszego odcinka mojego anglojęzycznego podcastu i kanału na YouTube. Ino minęliśmy się jak ostatnio była w Londynie (...)".

"(...) Ostatnio znowu czytam. Najchętniej biografie i zwierzenia. To “znowu” jest tu kluczem, bo największym moim osiągnięciem jest fakt, że w ogóle czytam. Obłożyłem się książkami otrzymanymi ze wszystkich możliwych wydawnictw z ostatniego roku i zapadłem w niemogęsięskoncentrować hibernację. Depresjopad. Tele-mele-srutki, iPhonik malutki, ekranik jeszcze mniejszy, ale za to powabniejszy (...)".

"(...) Angelina Jolie jest jedną z moich ukochanych aktorek. Od zawsze. Od momentu, kiedy zobaczyłem ją w roli modelki Gii Carangi. Zmiotła mnie potem z planszy w "Przerwanej lekcji muzyki". Oglądałem ten film tysiące razy, ale każda aktorka, która w nim zagrała była wybitna. Winona, Brittany, Whoopi. I ta ścieżka dźwiękowa. Kiedy Angelina odbierała za tę rolę Oscara byłem w niej już mentalnie, zabójczo zakochany. Jakże ja się z nią identyfikowałem! (...)"

"(...) Panie Boże spraw, abym w 2025 roku miał grube konto w banku i szczupłą sylwetkę i nie pomyl tego, jak to zrobiłeś w 2024 roku (...)". 

"(...) To pytanie zostało mi zadane rekordową ilość razy. Postanowiłem na nie odpowiedzieć. Urządzić podsumowanie osiągnięć i sukcesów. Całe życie wmawiano mi, że jestem niewystarczający, że nie potrafię, że nie powinienem albo że powinienem, ale nie tak, że nie umiem, że... (...)"

"(...) Urodziłem wczoraj pomysł na nową książkę. Zupełnie inną od wszystkiego, co do tej pory napisałem. Zafascynowany sposobem w jaki umierał Chrystus, wsiąkłem w jakieś przedziwne teksty naukowe na ten temat i przepadłem. Na główkę skoczyłem w numerologię, Ewangelię, żywoty Świętych, fazy Księżyca, modlitwy, historię życia i śmierci. Wypłynąłem na nieznane mi wody i zachłysnąłem się ich smakiem (...)".

"(...) W Polsce możliwość pracy to "przywilej". W mediach to "zaszczyt". Ceną za bycie uprzywilejowanym jest klauzula poufności, tak zwana lojalka, a co za tym idzie, przyzwolenie na traktowanie Cię jak szmaty. Werbalnie i finansowo (...)".

"(...) Zaliczyłem w Warszawie, w towarzystwie przyjaciół, premierowy koncert Justyny Steczkowskiej, promujący jej ostatni album. Ledwo weszliśmy do wydzielonej nam strefy, a ja miałem już na celowniku dwie przyszłe ofiary śmiertelne (...)".

"(...) Skąd się kurwa namnożyło tyle coachojebów? Jakóbiak, kiedyś świetnie zapowiadający się dziennikarz kompletnie odleciał, dołączyła do niego z opóźnieniem następna pierdolnięta, Tamara Gonzalez Perea - wesoła pieśniarka z dupą okadzoną Palo Santo. Przedawkowała dymne posiedzenia i mózg ulotnił się jej wraz z poczuciem obciachu (...)".