Jarek Holden

Antologia opowiadań futurystycznych? To pisanie oddycha teraz, a jego bohaterowie żyć będą (oby – nie) wiecznie! Retoryka jest ich bronią! Naiwność założeniem, ale i piętą achillesową.

To gorzka pigułka! Napisana w męczący sposób, ale na tym polega urok tej fabuły.

Książka napisana ze swadą, doskonałym językiem, z niesamowitą bibliografią. Jednak zamiast reportażu mamy tu raczej zapiski kronikarza, który spisuje, zapisuje i rozpisuje „rzeczy” już opowiedziane, przedstawione, wystawione na widok publiczny.

W piwnicy, w której spałeś po pierwszej dawce bimbru, wypij kawę, zapalał kadzidełko. Bądź sentymentalny. Bądź banalny.

Autorka wykazała się wytrwałością, cierpliwością. Empatii „w tym” jest ponad miarę.

Przeczytałem „Trudne miłości” z dużą pokorą. Bo to pisanie, bo to czytanie to pewnego rodzaju misterium.

„Czasami wystarczy szepnąć i przesuwa się czyjś życiorys jak jedną podmienioną kartę w talii” – to cytat z „Lekkiego bagażu”. Niech dzisiaj (wyjątkowo) będzie puentą pisarstwa Anny Cieplak. Bacznej obserwatorki ludzkich zachowań. Naszych problemów, trosk i radości.

Carla i Gonzalo, niegdyś młodzi kochankowie, długo się nie widzieli, ale kiedy wpadają na siebie na ulicach Santiago, ich miłość nagle odżywa. Gonzalo poznaje Vincenta, syna Carli, i próbuje sprostać roli partnera oraz ojca, do której nigdy nie pretendował. Owszem, marzył o wspólnocie, ale innej – chciał dołączyć do barwnego grona chilijskich poetów.

Migot z nagrodą Grand Press w kategorii Książka Reporterska Roku. To dobra rekomendacja, ale nawet bez tych laurów książka jest właściwym wyborem, dla tych którzy cenią w dziennikarstwie rzetelność i uczciwość.

Literatura nie może być nudna. Umiejętność opowiadania to jedno, a talent do zabawy ze (NIE)zwyczajnością słowa, to drugie.

Swoisty monolog swoistego Fausta…i fascynacja literaturą. Beckett Samuel, „Czekając na Godota". Oraz z boku: Proust Marcel, „W poszukiwaniu straconego czasu". I jakoś nie chcę mi przejść przez gardło słowo: „pedofilia”, ale musi.

To, co się dzieje w tej narracji, jest szalone. Bo to kartki wyrywane z zeszytu, zapisanego ostrym piórem. Szczerość. Zaufanie. Empatia. Ból. Cierpienie. Radość. Strata. Żałoba. Tożsamość. Molestowanie… Wszędzie woda! Sól i kamienie. Krew.