Jarek Holden

Gęsto bardzo. Ludnie. Przyciasno. A jednak mieszkać w wielkim hotelu, który stoi pusty?! To jest dopiero coś!. Dwoje gości z Kolumbii w gmaszysku… Jakże to filmowe… (znowu). Takich historii się nie wymyśla, takich opowieści się słucha.

Literacki Zakalec/ odcinek siódmy 7.

Przekonujący pisarz oddał nam fabułę bez udziwnień. Jednakże, jakby była wyrwana z filmów Jima Jarmuscha. Albo jak „Śniegowe ciasteczko” Marca Evansa. Lub jak delikatne filmy skandynawskie. Te o samotności, a nie o morderstwach… Amerykański sen rozłożony i wyłożony. Koniec bajania, życie pełne sprzeczności i przeciwności.

Piszę i czytam, bo… Literatura to jedna z najważniejszych części mojego życia.

Nawet nie wiem, jakich dobierać dzisiaj słów, bo obawiam się, że zamiast pisać o książce, zamieniam się w rzecznika ludzi, których nie znam, chociaż spotykam ich na swojej drodze. Patos jest zbyteczny, bo tu chodzi o prozę życia, która w książce jest opisana do spodu. Poezji w tej opowieści jest niewiele. I dobrze! Czasami pojawia się fantastyka. Np. wtedy, gdy ktoś pragnienie wybudowania miasta tylko dla głuchych.

W roku przesilenia, w roku wojny ukazują się w Polsce dwie podobne, a jednak zupełnie inne, książki. To „Gość” wydawnictwa Drzazgi i „Skąd” Książkowych Klimatów. Lubię liryczność, zatem powinienem postawić na prozę Ariane Koch. Jest inaczej. Zdecydowanie wybieram to, co napisał Saša Stanišić.

„Wszystko”, czyli „nigdzie”. Wszędzie, czyli nic. Pomieszanie stanów i czasów. Relacji kobiety i starszego mężczyzny. W narracji pojawiają się kobiety, faceci. Są czynności. Jest życiowy landszaft. Ale najważniejsze jest MIEJSCE. To pierwsze to ostatnie. Dom rodzinny, który nigdy nie mógł pomieścić rodziny.

Najnowszy „Liberation” stawia pytanie: - Czy to świat zwariował, czy kultura francuska? Wątpliwości szaleństwa nie zostają rozwiane, ale Nobel dla Annie Ernaux nie wszystkim przypadł do gustu. Bo w tekście pada nawet taka fraza: „Pechowa Annie Ernaux, która myślała, że ​​dostała Literacką Nagrodę Nobla. W rzeczywistości ten Nobel nie był „prawdziwym” Noblem. Był to głównie „No Nobel”, który nie został przyznany Salmanowi Rushdiemu”.

Facet, który jest naturalistą, który w malignie zdarzeń zwykłych odnajduję magię. Mężczyzna, który nad sobą nie płaczę, a jednak jest wrażliwy do szpiku kości. Słabość może być siłą. Pisarz Niedoceniany (sic!), ciągle w cieniu wielkiego ojca?…

Ona chce rozmawiać. Zaczepiać. Skoro wydawnictwo męża nie działa, to ona rusza do boju.

Zacząłem czytać e-booki, ponieważ papierowe książki nie mieszczą mi się w domu, ale papier cenię niezmiennie, wydanie papierowe jest nobilitacją dla autora - mówi Grzegorz Kozera.

Zaskakuje język, na plus. A poza tym to ten sam Twardoch, który napisał wybitną „Morfinę” i tragicznego „Byka”. Symbioza dobrego ze złem. Pisarstwo, które jest zmęczone!