Jarek Holden

Jestem (trochę) bezkrytyczny wobec tego pisarstwa, a towarzyszy mi zawsze głęboka refleksja; zwłaszcza gdy pisarz podejmuje temat starości i miłości. A czyni to na tyle często, że obraz tego pisarstwa jest tak bardzo malarski, iż próbuję odtworzyć sobie kolejne literackie obrazy.

To niebywałe, że TAKA PROZA nie jest wywyższana; nagradzana i szeroko omawiana. Druga książka Urszuli Stokłosy, która w konstrukcji i warstwie językowej przewyższa wiele znanych utworów.

Autor nie dokonuje zbędnych interwencji. Pisze niespiesznie, ale konkretnie. Jest mistrzem pokazywania „czytelności” ludzkiego życia.

Zchwyty nad książką dziwią, zatem należy całość ująć filmowo. Kar po kadrze. Amorze serialowy efekt! Adaptacja filmowa jako przykład zjawiska multimedialności Agnieszka Ogonowska

„Olive Kitteridge”, produkcja powstała na podstawie książki Elizabeth Strout wydanej w Polsce dwukrotnie pod tytułami: „Okruchy codzienności” z 2010 roku. Książkę czytałem i nie byłem jej zwolennikiem. Mam nadzieję, że z upływem czasu będę większym zwolennikiem „Życia pośmiertnego zwierząt futerkowych”.

Czy to fantasy, science fiction? Zapewne, ale nade wszystko to literatura piękna, bo jeszcze raz zachęcam Was do dokładnej lektury przypisów. Są pasjonujące!

W grudniu Afera wypuściła na nieodbezpieczony granat. Warto go chwycić… i podać dalej i dalej, bo trochę umęczyłem się tym czytaniem, bo nie jest to łatwo wpadająca w ucho piosenka. To raczej pieśń rycerzy Okrągłego Stołu.

W Polsce jego książek nie brakuje, ale co zdecydowało, że postanowiłem Was zainteresować „Na zewnątrz i wewnątrz”? Moja dezorientacja. Ta poezja za mną łazi OD DAWNA. Czytałem po i w kawałkach. Jakbym odtwarzał ulubiony serial. Szczyptę dokumentalny, bardzo fabularny i usilnie poetycki

Rzecz dzieje się w Meksyku i ma to ogromne znaczenie dla przebiegu narracji, bo tutaj nad Wisłą takich zdarzeń i wydarzeń po prostu nie ma, nie było i nie będzie. A jednak jest w tym tekście spory uniwersalizm. To zawodzenie i uwodzenie zranionych – poranionych kobiet.

ÓSEMKA Holdena. Dawno nie było? Ale obiecuję, że będzie częściej i liczniej będę gościł autorki i autorów. Dopiero styczeń, za drzwiami luty. Sporo czasu, mało czasu. Łukasz Kamiński, poeta i prozaik, którego chwalę, którego cytuję. Lubię. Cenię.

Książkę M.P. Prusa, jako nałogowy palacz, chłonąłem z wypiekami na twarzy i kolejno gaszonymi Winstonami i eLMami.

Sporo książek poetyckich trafiło do mnie w minionym roku. Olga Rembielińska wyróżnia się w tym peletonie, bo dominantą tej poezji jest bezkompromisowość.