Jarek Holden

Czytałem „Ciemną stronę” w autobusie i w lesie. Ale etykieta, że jest to „książka do pociągu”, będzie słuszna. Życiowe refleksje w sosie ulepszaczy zdrowia. Dwóch gości, którzy zaklinają rzeczywistość, wpakowali się w niezłą kabałę. Forma zjawisk paranormalnych z humorem typu „coś tu kręcisz”!

Może moja metryka powoduje, że książka wybudziła, a zarazem wynudziła mnie niebywale.

Ryzykownym posunięciem jest nazywanie książki z nowelami w taki sposób. Mnie Czerwony Las zawsze kojarzył się z tragedią w Czarnobylu. Ale może to tylko moje widzimisię. A autorka użyła koloru czerwonego, bo to barwa życia i śmierci. Pigment krwi i tonacja zachodzącego słońca.

Śmieszą Was memy, które notorycznie produkuje Darek Foks? Mnie średnio na jeża. Ale jego nowa książka jest… MUZYKĄ!

. W ubiegłym roku Wydawnictwo Harde wydało to: „Utopay. Przyszłość wystawia rachunek. Antologia opowiadań futurystycznych”. Tekst Krukowskiego śmiało mógłby znaleźć się „w tym literackim zjawisku”. Bo temat się zgadza, forma też. I jeszcze jedno: tekst „Mam przeczucie” nie byłby najlepszym w tym zbiorze.

Nastassja Martin jest francuską antropolożką i pisarką. Specjalizuje się w populacjach Dalekiej Północy. Martin jest znana ze swojej opowieści „Croire aux fauves”, w której opisuje atak niedźwiedzia. I do tej właśnie książki chce Was przekonać. Autobiograficznego dziennika pełnego udręki.

„Straszliwa zieleń” to zacna fabuła, ale nie jest to lektura dla każdego. A może jednak jest! Bo może niemal wszyscy powinniśmy zacząć doceniać rolę nauki w naszym życiu. Chociaż takich ludzi jak Fritz Haber, nie chciałbym poznać nigdy!

To podróż przez szalony korowód domysłów, półprawd i chwilowej ślepoty. Męski blamaż na całej linii.

Przecież Grzegorz Filip nie wypadł sroce spod ogona? Ale literatura i polityka to fatalne dyscypliny, gdy się je połączy, zwłaszcza gdy na okładkach „Nowych Książek” gościli politykierzy i funkcjonariusze, a nie wybitne postaci literatury (czasami…).

Wziąć tu wszystko pod lupę jest zadaniem godnym detektywa. Komponenty tej prozy są niezliczone.

Książka to dwugłos. Pokazująca światy równoległe.

Ósemka Holdena. Gość: Krzysztof Majer!